Nie pisałam wcześniej, ale w walentynki kolejny raz dobrałam się do wina. Poprzednie otwarcie było 22 grudnia. Potrzebowałam dwie szklanki wina – do grzańca. Więc po co kupować, jak można wykorzystać własne wino domowe

Wino cały czas bąbelkuje, ale baaaardzo rzadko. W smaku – pycha! jestem z siebie dumna Smakuje jak powinno, a że nie ma się co spieszyć, to znowu gąsior zakorkowany, pluska troszkę częściej, bo przez chwilę miał dostęp do powietrza.

 
A tu spis wszystkich 9 odcinków serialu „produkcja wina domowego”:

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9 – jest powyżej

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 9 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Do pozostałego w gąsiorze wina dolałam szklankę zimnej przygotowanej wody oraz dosyapałam 40 dag cukru (rozmieszanego w litrze wina tymczasowo przelanego do garnka). Gąsior znowu zamknięty. Nie wiem na jak długo.

Im dłużej – tym lepiej

________

Po przejściu wszystkich 9 etapów zamieszczam ich spis, żeby było łatwiej

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 8 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Zakupiłam więc dziś cukier i zadzwoniłam do Wujka Tomka po instrukcje, z tym, że instrukcji nie było – bo najpierw musiałam otworzyć gąsior i spróbować wina. Powiedziałam więc Wujkowi, że zadzwonię ok 20. Zadzwoniłam przed 21 –  Wujek stracił już nadzieję na telefon – myślał, że wypiłam już wszystko co w balonie i się upiłam Ale nie!

Obserwacje (po 4 łykach wina): wino ma kolor ciemno różowy, w smaku musujące, trochę jak szampan, cierpkie, ale da się pić, orzeźwiające.

Instrukcje od Wujka: dosypać cukru – odstawić niech pracuje, a jak nie będzie pracowało to dosypać drożdży.

Wykonanie: odlać nieco wina z balonu do garnka (wina mam ok 10,5 l), do wina w garnku wsypać 0,7 kg cukru, wymieszać aż się rozpuści, wlać z powrotem, zamknąć balon, uszczelnić woskiem i gotowe. I znów czekać. Aż przestanie pracować, czyli bąbelkować, a potem ma jeszcze trochę postać i ma się klarować i uspokajać.

Nie można od razu wina zamykać w butelkach, bo będą eksplodować, albo po prostu zrobi się szampan.

Koniec. Było najprościej ze wszystkich winnych operacji

Oczywiście już planujemy z Wujkiem z czego będziemy robić wino za rok…

_____

Po przejściu wszystkich 9 etapów zamieszczam ich spis, żeby było łatwiej

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 7 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Otworzyłam dziś balon z cieczą, która – miejmy nadzieje – będzie winem. Wszystkie owoce znajdowały się nad winem, bąblowało się bardzo rzadko i minęło już 25 dni od rozpoczęcia fermentacji.

Po kilku operacjach balon jest ponownie zamknięty, a korek uszczelniony woskiem. I znowu trzeba uzbroić się w cierpliwość…

Poniżej opis w/w operacji.

Operacja nr 1.

Zagotować wodę i ostudzić, zanim ostygnie dodać cukier. Na 2 litry wody wsypałam 0,7 kg cukru. Ale mogłam dać spokojnie z 1 kg lub jeszcze więcej. Te 2 litry to prawie tyle co ważyły wyjściowo moje winogrona (2,5 kg).

Operacja nr 2.

Naszykować garnki lub jeden wielki – które pomieszczą zawartość balona.

Operacja nr 3.

Naszykować gumową rurkę do spuszczenia wina. Szczerze – nie wiem skąd się taką rurkę bierze, ja dostałam od Wujka Tomka Rurka na jednym z końców musi mieć wycięte ząbki (widać je na zamieszczonym na samej górze zdjęciu). Ząbki zapobiegają zatkaniu się rurki. W czasie spuszczania wina rurka lubi przyssać się do ścianki gąsiora, a ząbki temu nie pozwalają i wino da się „zlać”. Po zrobieniu ząbków rurkę przepłukać ciepłą wodą.

Operacja nr 4.

Balon postawić na krześle/taborecie, w każdym bądź razie na czymś wyższym niż naczynie, do którego wino będzie spuszczone, no i oczywiście żeby rura sięgnęła

Operacja nr 5.

Otworzyć balon. Szaloną szklaną krętą rurkę wypłukać.

Operacja nr 6.

Spuścić wino: rurkę gumową wsadzić do balona stroną z ząbkami (poniżej owoców, ale nad osadem na spodzie balona), drugi koniec – w buzi pociągnąć jak napój przez słomkę i szybko do garnka. Wino będzie lecieć jak szalone.  Zapach był może nie najpiękniejszy, ale też nie śmierdziało

Operacja nr 7.

Owoce z balona wyrzucić. O dziwo łatwo wypadają. Tak, tak – owoce wyrzucić Balon wyczyścić.

Operacja nr 8.

Gdy woda z cukrem jest już zimna: wlać z powrotem wino do czystego balona, uzupełnić wodą z cukrem (pamiętając żeby nie wypełniać balona w 100% !!!) i wsypać drożdże winne i ewentualnie odrobinę pożywki dla drożdży – jak się już ją kupiło. Dla przypomnienia tutaj opis poszukiwań drożdży – jednak wyprawa nie poszła na marne

Operacja nr 9.

Ponownie zatkać gąsior, uszczelnić woskiem rurkę przy korku i korek przy wlocie do balona. Oczywiście w szalonej rurce musi być woda – od bąbla do bąbla.

I teraz czekamy… 3 tygodnie.

A tu spis wszystkich opowiastek o winie:

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 6 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Za ok. 10 dni będzie można otworzyć balon …

Czekajcie na wieści i dalszą część historii „produkcja wina domowego”.

______________

Po przejściu wszystkich 9 etapów zamieszczam ich spis, żeby było łatwiej

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 5 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Bo…

Piana w balonie rosła i rosła… w ciągu 3,5 godziny wypełniła gąsior niemal w 100%. Ostatecznie na noc przesniosłam go pod prysznic  – bo tam najłatwiej posprzątać

Wstałam rano i co? Piękna różowa piana wychodziła przez rurkę! Zatem nie było innej rady, jak otworzyć gąsior, wybrać trochę piany, zamieszać, przepłukać rurkę i zamknąć balon jeszcze raz.

Jak na razie w balonie spokojnie. Bąbelkowanie trwa, piana znacznie mniej gęsta.

____________

Po przejściu wszystkich 9 etapów zamieszczam ich spis, żeby było łatwiej

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 4 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Na owocach powstała gruba warstwa piany, a pod owocami (tymi pływającymi) woda nabrała już mocno różowego koloru.

A jak to piszę, to co chwilę słyszę „plum”

Kolejnym przyszłościowym winnym krokiem jest zaopatrzenie się w drut, taki do robienia swetrów i szalików. Przy jego pomocy za 3 tygodnie będę wydłubywać winogrona z gąsiora. Muszę ukraść od Babci.

Acha! I jeszcze nie mam rurki do ściągania wina. Ale Wujek mi pożyczy.

Plum!

___________

Po przejściu wszystkich 9 etapów zamieszczam ich spis, żeby było łatwiej

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 3 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Balon zwany gąsiorem zamknięty! Produkcja wina domowego ruszyła!

Czekam na bulgotanie.

A było to tak…

Ostatecznie wieczorem dodzwoniłam się do Wujka, jak wrócił z pracy. Oczywiście, jako że Wujek Tomek to chodząca książka kucharska, doradcza i winiarska, od razu powiedział co mam zrobić z winogronami.

Okazało się, że moja długa misja poszukiwawcza „drożdże winne” nie była specjalnie konieczna, a przynajmniej nie od razu. Ale za to pospacerował i zwiedziłam nowe zakątki osiedla.

W skrócie wino rozpoczyna się tak:

Składniki:

• Winogrona – 1 kg na 3 l wody
• Woda – 3 l wody na 1 kg winogron
• Cukier – max 1 kg na 9 l wody

Potrzebny sprzęt:

• Gąsior
• Garnki
• Łyżka
• Sitko/durszlak
• Świeczka
• Zapałki/zapalniczka

Przygotowanie:

1. Wodę zagotować, rozmieszać cukier, odstawić do wystygnięcia. (Ja ugotowałam 8 l wody z dodatkiem 0,7 kg cukru wieczorem, rano była gotowa do użycia).
2. Winogron obrać z szypułek, opłukać, upchać do gąsiora.
3. Zalać przygotowaną osłodzoną wodą – W ODPOWIEDNIEJ PROPORCJI !!
4. Gąsiora zatkać korkiem z szaloną rurką. Szaloną rurkę na odcinku między bąblami wypełnić wodą, żeby odciąć dopływ powietrza do wnętrza balona.
5. Ukapać wosku ze świeczki wokół rurki na korku  – ponownie dla odcięcia dopływu powietrza do wnętrza balona.
6. Balon odstawić w nieprzeszkadzające miejsce i czekać. 3 TYGODNIE! Co najmniej…

I jeszcze kilka uwag/wskazówek od Wujka Tomka:

1. Zwiększenie proporcji winogron do wody spowoduje, że konsystencja będzie galaretowata. Także stosunku 1:3 należy przestrzegać.
2. Można do winogron dodać też jakiś dżem, np. truskawkowy albo porzeczkowy. Co najlepsze – dobrze, jeśli zaczął fermentować, bo wino szybciej zacznie się robić.
3. Wodę do wina warto dodać przegotowaną właśnie, a nie surową z uwagi na późniejszą wygodę pijących. Z surowej wody może pogonić do ubikacji
4. Nie wypełniać gąsiora w 100% !! Od miejsca gdzie gąsior zaczyna się zwężać dolać jeszcze ze 3 cm wody. Więcej może wyskoczyć. Wujek łapał kiedyś porzeczki na suficie
5. Nie dodawać też więcej cukru! Zwiększona ilość cukru może za bardzo wzbudzić fermentację i dno gąsiora może odskoczyć.
6. Owoców nie trzeba gnieść, bo kulki są małe. Jeśli ktoś ma większe, to można przecież na pół.

Także żyję teraz w lekkim stresie i oczekiwaniu. Czy coś wyskoczy, czy gąsior przeżyje, czy wino będzie zdatne do użycia… i kiedy wreszcie zacznie bulgotać?!

Użyłam 2,5 kg winogron, 7,5 l wody i 0,7 kg cukru. Więcej do balona nie wlazło – żeby go nie pękło

Dalsza cześć instrukcji za 3 tygodnie. Oczywiście będę raportować co w balonie słychać.

Po przejściu wszystkich 9 etapów zamieszczam ich spis, żeby było łatwiej

• część 1
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 2 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.

Otóż postanowiliśmy, że w tym roku zrobimy wino.

…wczoraj popołudniu pojechaliśmy z mężem na naszą wieś obejrzeć zbrojenie stropu, a po oględzinach i zdjęciach rozpoczęliśmy zbiory. Poranne przymrozki już były ( a to po nich podobno winogrona najlepsze są na wino), więc nie było na co czekać. Przy pomocy latarek z telefonów (pierwsza użyteczność telefoniczna do_winna) zbieraliśmy winogrona, wystarczyło odchylić zewnętrzne gałęzie, a pod spodem grono obok grona!

Po udanych zbiorach winogronowych zebraliśmy też antonówki (na następne szarlotki i inne ciasta z jabłkami), wypiliśmy herbatkę i zabraliśmy gąsiora. Dobrze, że w starym domu na wsi są takie sprzęty.

Tak wyposażeni wróciliśmy do Krakowa, bym dziś od rana mogła rozpocząć walkę…

…walki część pierwsza:  mycie gąsiora i cudacznej rurki. Dobrze, że szkło zahamowanie, bo jeszcze nie pękło od gorącej wody tak więc gąsior jest prawie gotowy do użycia.

…walki część druga: dodzwonić się do wujka, żeby powiedział jak zrobić wino mając gąsiora, winogrona i wodę. Tu druga użyteczność telefoniczna nieco zawiodła, bo póki co do wujka się nie dodzwoniłam (wujek nie odbiera).

…walki część trzecia: kupić drożdży winne. I to okazało się najtrudniejsze. Po zakupieniu chleba ruszyłam na poszukiwania. Najpierw poszłam do sklepu monopolowego nr 1 – nie mieli, odesłali mnie do marketu nr 1. W markecie nr 1 nie mieli. W markecie nr 2 również nie i nawet nie kroiła się żadna dostawa. W sklepie spożywczym również nie było, ale za to jeden z klientów poradził mi mądrze, że zapewne będą mieli w castoramie…  W monopolowym nr 2 też brak, w markecie nr 3 pokazali mi zwykle drożdże w saszetce. W spożywczym nr 2 sprzedawczyni nie miała pojęcia gdzie coś takiego można kupić (w tym momencie już chciałam zacząć pytać w aptekach). Kolejny market nr 4: znowu nic, powiedziano mi, że to już po sezonie, ale!  tu światełko w tunelu – inna ekspedientka usłyszała moje pytanie i powiedziała, że mają w sklepie Społem na os. Bohaterów Września. Tu po raz trzeci przydał się telefon aby sprawdzić pod jakim adresem jest Społem na w/w osiedlu. I od razu telefon po raz czwarty: mapa i gdzie ten adres dokładnie jest. Ostatecznie trafiłam! I kupiłam! Nie tylko drożdże, ale nawet pożywkę! Nomen omen – wyprodukowane w Krakowie!

Zatem wniosek: w Krakowie chyba wina zbyt często się nie produkuje;  nie ma to jak stary dobry Społem i telefon w kieszeni

A jak dodzwonię się do wujka, to będę pisać i tworzyć dalej.

Po długim czasie, kiedy już wszystko jest gotowe podrzucam spis wszystkich części produkcji:

• część 1 – jest tu
• część 2
• część 3
• część 4
• część 5
• część 6
• część 7
• część 8
• część 9

[c.d. 157/777]

Post Produkcja wina domowego – część 1 pojawił się poraz pierwszy w 777 przepisów mostownicy Łucji.